Waarom een functioneel CV niet werkt

 

Jaren geleden bestond er slechts één formaat. Chronologisch. Van de meest recente activiteiten naar de minder recente. Eenvoudig en overzichtelijk.

En toen vond men een nieuw soort cv uit, het functioneel cv. Eentje waarin je netjes je skills en vaardigheden benoemde die je doorheen je loopbaan gebruikte. Zonder chronologie dan wel.

Een soort menu van talenten. Beste lezer, kies er maar uit wat je nodig hebt.

 

De bijna enige reden waarom dit format vandaag gehanteerd wordt, is als iets in ons professioneel parcours ons stoort.

Te veel verschillende jobs, gaten in het parcours, leeftijd, tijdelijk zonder werk of andere problemen, die meestal helemaal geen problemen hoeven te zijn (en dat meestal ook niet zijn).

Het vervelende is wel dat potentiële werkgevers of getrainde recruiters dit meteen in de gaten hebben.

 

Wie  beroepshalve tientallen cv's per dag leest, spendeert daar veeleer weinig tijd aan. Je moet dus snel de aandacht van iemand kunnen trekken.

 

Deze min of meer haastige lezer wil in een cv vooral drie zaken ontdekken.

- Informatie: wat, waar, wanneer?

- Wat heb je zoal met succes gerealiseerd?

- Hoe en in welke context heb je dit gerealiseerd?

 

Ik was dertien jaar actief in rekrutering, heb duizenden cv's gelezen. Geloof mij, bijna elke lezer van een functioneel  cv denkt automatisch 'Wat probeert men hier te verbergen?'

 

Wie dit cv leest (voor zover men het leest)

- vertrouwt het niet altijd

- begrijpt het meestal niet meteen

 

Het functioneel cv, hoe goed bedoeld dan ook , werkt als een soort rode vlag. Het klinkt als een alarmbel, wat je in feite net wilde vermijden.

Het gebrek aan jaartallen, bedrijfsnamen en functies heeft als gevolg dat men zich gaat concentreren op het vinden van wat fout gelopen is, wat ontbreekt en dit vanuit een eerder negatief perspectief.

Men wil net die informatie vinden, die jij in feite wilde wegmoffelen.

En men vindt die dan ook.

 

Een chronologisch cv toont elke functie die je bekleed hebt, de timing, voor welk bedrijf en welke talenten je voor deze job nodig had.

Een functioneel cv komt meestal onduidelijk over, staat vaak bol van clichés en vernietigt in feite deze hele informatie. Het toont alleen een aantal vaardigheden, zonder de context aan te duiden.

 

Zonder de gehele context is het moeilijk voor iemand die je wil aanwerven om te bepalen of je ervaring gerelateerd is aan de context of omgeving waar zij in werken, hoe vergelijkbaar vorige functies zijn met de aangeboden functie.

Als je ooit een marketing campagne opgestart hebt met een omzetstijging van 25%, dan is dit fantastisch nieuws. Maar het zegt niets als men niet weet hoe lang geleden dit is, in welke industrie, voor welk bedrijf of in welke context.

De context is dus minstens even belangrijk als de inhoud.

 

Eerder dan een vis in troebel water te willen verdrinken, iets vanuit een defensief oogpunt te willen verbergen (wat niet zal lukken) , is het belangrijk een sterk coherent verhaal te bouwen en te communiceren. Je eigen verhaal te vertellen.

Anders zal bij elk interview diezelfde onzekerheid over je carrière weer opspelen, en je verhinderen die warme en interessante discussie te hebben die je moet hebben.

 

Elke stap in je parcours bracht je naar waar je vandaag staat. Elke stap had een reden, en daar is niets om verveeld over te zijn. Wellicht heb je er een aantal zaken uit geleerd en ben je als mens gegroeid.

De ervaring leerde mij dat iedereen wel ergens een sterk verhaal heeft. Atypisch hoeft niet abnormaal te klinken. Een zigzagbeweging is ook een beweging.

 

Vind je je verhaal niet perfect? Geen nood, maak het dan boeiend, logisch, begrijpelijk en vooral ... chronologisch.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

© 2017  by Benoit De Witte.